Esther Stam

Nieuwe start

Een tijd geleden ben ik bij de world cup in Tallinn wederom geblesseerd geraakt, dit keer was een gescheurde spier in mijn enkel de boosdoener waardoor ik weer een tijd langs de kant stond. Ik heb daardoor dit jaar erg weinig toernooien kunnen vechten. Echt balen omdat ik in de blessurevrije perioden erg in vorm was! Eind juli heb ik bij een trainingskamp van Gerrit Bijsterbosch geholpen en tegelijkertijd weer mijn eerste judotrainingen gedraaid. Deze gingen nog stroef maar kan gelukkig merken dat het herstelproces goed verloopt. Deze week begint het echte werk weer en hoop ik natuurlijk dat ik vooral veel toernooien kan draaien aankomend seizoen. Aanstaande donderdag vertrek ik naar Leusden voor mijn eerste trainingskamp dit jaar.

Streep door de rekening…

Volgend weekend staat de world cup in Caïro op het programma. Helaas zal ik daar niet aan kunnen deelnemen, doordat ik een aantal weken geleden een scheur in mijn hamstring heb opgelopen. Dit leek goed te herstellen, maar vorige week bleek bij een centrale training dat het nog lang niet voldoende herstelt was om mee te kunnen doen met dit toernooi.

Dit was weer de eerste world cup na twee maanden, en dus baal ik echt als een stekker dat ik niet mee kan doen. Vooral omdat de trainingen in de tussentijd zo goed liepen! Maar er zit dus niets anders op dan mij te richten op de world cup van Tallinn in juni. Ik werk op dit moment keihard aan mijn herstel, waar mijn fysiotherapeut Tobias Meylink mij in begeleidt. Dit herstel gaat gelukkig wel erg vlot en ik hoop dus ook binnenkort weer op de mat te staan!

Update

• Vorig weekend was er weer een trainingsweekend dat startte met een kernploegtraining in Nieuwegein. Het was een hele pittige training, waardoor m’n lichaam ’s avonds ineens hele vreemde signalen afgaf (alsof ik net een zwaar trainingskamp achter de rug had). Dus maar vroeg onder de wol gegaan! En dat hielp gelukkig, want de volgende ochtend kon ik toch weer een prima training maken, en ook de Body Attack en ne-waza training ’s middags gingen goed (en waren leuk!). Daarna was het tijd om weer goed uit te rusten en wat nieuwe energie op te doen, en hoe kan dat nou beter dan met Ik hou van Holland en een paar bitterballen erbij De volgende ochtend stond er nog een laatste training op het programma, en dat was ook precies genoeg om moe maar voldaan naar huis te keren. Ik raak steeds beter in vorm en dat voelt goed!

• Ik heb al een tijdje met hardlopen last van mijn knie. Door de herhalende schokken krijg ik steeds na 15 minuten een irritatie waardoor ik niet verder kan lopen. De enige oplossing naast het mobiliseren van enkel en knie is natuurlijk gewoon niet hardlopen. Om wel mijn conditie trainingen te kunnen maken heb ik van Goossens Tweewielers in Borculo een ATB fiets in bruikleen gekregen, waarvoor ik ze erg dankbaar ben!
• Afgelopen weekend heb ik voor het eerst meegedaan met de Duitse Bundesliga, waar ik in het team van Sport-Union Annen sta, samen met Dani (Libosan). In de eerste partij stond ik tegen Martyna Trajdos. De partij verliep niet echt soepel aangezien zij stijf links is en ik daardoor moeilijk in mijn spel kwam. Toch kon ik na 4 minuten met een heupworp yuko (of wazari, opletten is niet altijd mijn sterkste punt) scoren en won zo de partij. De tweede partij stond ik in de -70 tegen Anne-Kartin Lisewski, die zo fel begon dat ik daar toch wel een beetje van schrok en pardoes in een yuko viel… En die yuko moest ik dus de rest van de partij weer zien terug te halen… Pas in de laatste seconde lukte dit mij door haar met links harai goshi in een wazari te gooien. En aangezien ik nooit scoor met linkse harai goshi’s, laat staan de laatste seconde, vond ik het eerder hilarisch dan dat ik heel blij was met de winst! Ons team verloor helaas wel twee keer, maar toch was het al met al een leuke ervaring. Ook passen de partijen weer goed in de voorbereiding op de volgende world cup, die over een maand plaatsvindt in Caïro.

• Volgende stap op het programma is dan ook lekker veel en hard te trainen tot deze world cup!

Lotto Nationale Judo League

Afgelopen weekend was er weer eens een Nederlands onderonsje, namelijk de Nederlandse judo league - oftewel in gewoon Nederlands de voorronde van het NK teams. Ik sta dit jaar bij Ben Rietdijk in het team en de opdracht van vandaag was vooral bij de laatste vier te eindigen om in mei de finale te kunnen vechten. Niet zo’n hele moeilijke opgave, aangezien er maar vijf teams waren, maar het moest natuurlijk nog wel even gebeuren. Bovendien waren we niet helemaal compleet aangezien de -57 vandaag ontbrak. We moesten achtereenvolgens tegen Nijmegen, Hercules, Theo Meijer en Kenamju.  De eerste twee gingen vrij makkelijk gewonnen en waren we dus al zeker van een plaats in de finaleronde. Helaas gingen de twee ronden daarna wel verloren, waardoor we ons als derde voor de finaleronde plaatsen. Voor nu genoeg, maar we hopen natuurlijk in die finaleronde met een compleet team wel de finale te halen!

Ik zelf moest tegen Evelien Donkers, Ellen Wilms, Marit de Gier en Dani Libosan. De eerste partij begon ik koud na een veel te korte warming-up, aangezien de zaal pas 9.00 uur openging, en we half 10 aan de start  moesten verschijnen… Maar gelukkig leed het judo er niet al te erg onder, en kon ik de partij met een sankaku snel beëindigen. De tweede partij kon ik ook snel ippon scoren met o-soto, en ook de derde partij kon ik met o-soto en een houdgreep ippon scoren. De laatste partij tegen Dani had ik wel de volle tijd nodig, maar ging toch eigenlijk ook wel prima. Ik scoorde al snel yuko en kon het vlak voor tijd ook  nog afmaken met een houdgreep. Voor de verandering weer eens veel gescoord met ne-waza, maar ook het tachi-waza ging goed vandaag en ik merk dat de vorm echt weer begint te komen!

Aanstaande vrijdag vertrek ik weer naar Papendal voor een trainingsweekend. En over twee weken kan ik hopelijk nog wat partijtjes draaien in de Bundesliga, zodat ik goed voorbereid vertrek naar de volgende world cup in Caïro.

Foto: Judogalery4all

Winst world Cup Warschau

In Warschau werd mijn trainen van de afgelopen tijd beloond met een gouden medaille! Vooral door de laatste twee toernooien, waar het allemaal nog niet liep zoals het moest, ben ik hier echt supertevreden mee!

Mijn eerste partij stond ik tegen een onbekende Russische, Beteeva. Wat ze in de warming-up liet zien zag er niet heel bijzonder uit, maar met Russen weet je het maar nooit… De eerste partij was ik daarom vooral op mijn hoede, en wachtte ik rustig mijn kansen af. En wat wel vaker met Russen gebeurt, gebeurde ook met haar: ze stortte binnen 2 minuten in, en ik kon met een schouderworp en een sankaku de partij afmaken.

De tweede partij stond ik tegen Szabo (HUN), die vooral heel wild en met veel lawaai constant inkomt. Ik begon te rustig en liet haar aan het begin te veel komen, waardoor ik op 2 straffen kwam te staan. Eigenlijk kreeg ik toen pas in de gaten dat haar aanvallen echt ongevaarlijk waren, en begon ik zelf te judoen. Even later kon ik met een linkse o-soto ippon scoren. Daarna zat ik eindelijk goed in de wedstrijd, want in mijn partij tegen Chepurina (UKR) was ik echt scherp en kon ik snel ippon scoren met een lage schouderworp, waardoor ik in de halve finale tegen Drexler (AUT) stond. Vorig jaar september in Birmingham verloor ik nog van haar door een fout in de laatste minuut. Maar nu was ik gelukkig wel scherp en kon ik het ook hier met een lage schouderworp afmaken.

Resste nog de finale tegen Gwend (ITA), de Europese junioren kampioen van vorig jaar, waar ik zelf nog nooit tegen had gejudood. Ik begon de partij goed, maar kon niet tot scoren komen. Wel kreeg zij twee straffen, tegen een voor mij waardoor ik een tijd lang voorstond. Toch moest ik een minuut voor tijd  zo nodig mijn voorsprong weggeven (vraag me niet waarom!) door met een slechte aanval naar de grond te gaan, wat mij een tweede straf opleverde. Ook in de golden score had ik veel moeite om haar arm uit mijn nek te houden, en zelf aan te vallen, maar na twee minuten kon ik eindelijk een wazari scoren door een overname.

Echt een goed gevoel om weer een world cup te winnen, en het geeft ook weer veel vertrouwen in de komende tijd! Voorlopig staat er niets op de planning, en kan ik mij rustig gaan voorbereiden op de volgende world cup in Caïro in mei.